Η βιομηχανική & βιοτεχνική κληρονομιά της Ανατολικής Κρήτης, από το τέλος της τουρκοκρατίας έως την αποβιομηχάνισηΗ βιομηχανική & βιοτεχνική κληρονομιά της Ανατολικής Κρήτης, από το τέλος της τουρκοκρατίας έως την αποβιομηχάνισηThe industrial heritage of Eastern Crete, from the end of the turkish occupation to the deindustrialisation
Ερευνητική Εργασία
Diploma Thesis Project
2016-06-272016elΜέρος της παρούσας ερευνητικής εργασίας παρουσιάστηκε, από τον Χαράλαμπο Μουδατσάκη, στο Επιστημονικό Διήμερο και Έκθεση: Βιομηχανική Κληρονομιά, στην Ελλάδα, 1980-2015 / Διάσωση - Έρευνα – Εκπαίδευση, που πραγματοποιήθηκε στις 16 & 17 Οκτωβρίου 2015, στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (ΚΑΜ), στα Χανιά.Σκοπό της εργασίας αποτελεί η μελέτη της βιομηχανικής κληρονομιάς της ανατολικής Κρήτης, κατά την περίοδο από το τέλος της τουρκοκρατίας έως την αποβιομηχάνιση. Η βιομηχανική αρχιτεκτονική της κάθε περιόδου έχει καταταχθεί και ομαδοποιηθεί με βάση χρονικές περιόδους και τους αντίστοιχους αρχιτεκτονικούς τύπους, προκειμένου να εξετασθεί ο βαθμός στον οποίο επηρέασε και επηρεάστηκε από εξωγενείς παράγοντες σε Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Μετά από την καταγραφή του αποθέματος βιομηχανικής κληρονομιάς στην ανατολική Κρήτη, η οποία έχει αποτυπωθεί σε καρτέλες, διατυπώνονται κάποιες διαπιστώσεις ύστερα από επεξεργασία ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων της έρευνας.
Διακριτά είναι κάποια διαδοχικά στάδια στην ανάπτυξη και στην εξέλιξή της βιομηχανίας στην ανατολική Κρήτη, τα οποία διαμορφώθηκαν παράλληλα με τις γενικότερες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις. Οι περίοδοι είναι τρεις: η πρώτη καλύπτει το διάστημα από το τέλος του 19ου αιώνα έως τη δεύτερη δεκαετία του 20ου αιώνα, η δεύτερη από τη δεύτερη δεκαετία 20ου αιώνα έως 1960, ενώ η τρίτη αναφέρεται στην εποχή από το 1960 έως τη δεκαετία ’80. Η δεκαετία του ’80 αποτελεί την έναρξη νέας περιόδου εξαιτίας της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
Σε κάθε μία, απ’ τις αντίστοιχες περιόδους, αναφέρονται εκτεταμένα οι πολιτικοκοινωνικές καταστάσεις που επηρέασαν την βιομηχανία καθώς και οι αρχιτεκτονικές τυπολογίες που παρατηρούνται.
Ωστόσο, φθάνουμε στην περίοδο της αποβιομηχάνισης. Ένα από τα προβλήματα που δημιουργούνται την εποχή αυτή, είναι ο τρόπος διαχείρισης και αξιοποίησης του εναπομείναντος αποθέματος των εγκαταλειμμένων βιομηχανικών εγκαταστάσεων, που προς το τέλος του 20ου αιώνα άρχισε να αναγνωρίζεται η αξία της διατήρησής τους.
Είναι προφανές, λοιπόν, πως δεν θα πρέπει να αφεθεί στο σύνολό του αυτός ο οικοδομικός πλούτος έρμαιο στην ανεξέλεγκτη επέκταση των πόλεων, αλλά να ενσωματωθεί με μια προγραμματισμένη πολιτική στις νέες ανάγκες, προσφέροντας πολλά και σε πολλά επίπεδα στην ανατολική Κρήτη και γενικότερα στο νησί.
Η παρούσα ερευνητική εργασία εκπονήθηκε στα πλαίσια της ολοκλήρωσης των προπτυχιακών μου σπουδών στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πολυτεχνείου Κρήτης. Αφορά την βιομηχανική και βιοτεχνική κληρονομιά της ανατολικής Κρήτης και πραγματοποιήθηκε με επιβλέπουσα την επίκουρη καθηγήτρια Αμαλία Κωτσάκη, στο εργαστήριο Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής, της σχολής.http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/Πολυτεχνείο Κρήτης::Σχολή Αρχιτεκτόνων ΜηχανικώνMoudatsakis_Charalabos_Ere_2016.pdfChania [Greece]Library of TUC2016-06-27application/pdf32.0 MBaccount
Moudatsakis Charalabos
Μουδατσακης Χαραλαμπος
Kotsaki Amalia
Κωτσακη Αμαλια
Vazakas Alexandros
Βαζακας Αλεξανδρος
Fragomichelakis Michalis
Φραγκομιχελακης Μιχαλης
Πολυτεχνείο Κρήτης
Technical University of Crete
Industrial heritage
Βιομηχανική κληρονομιά
Industrial architecture
Βιομηχανική αρχιτεκτονική