Η παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί μια σειρά επεμβάσεων στον εγκαταλελειμμένο Ενετικό οικισμό Ετιά της Π. Ε. Λασιθίου, Κρήτης, με στόχο την ενεργοποίηση του. Αρχικά, οργανώνεται ο δημόσιος χώρος του οικισμού με τις ανάλογες αστικές διαμορφώσεις. Δημιουργείται ένα δίκτυο κινήσεων και στάσεων που διατρέχει όλο τον οικισμό. Το δίκτυο αυτό αποκαθιστά τη πρόσβαση στους εγκαταλελειμμένους ναούς και συνδέει τα επιμέρους σημεία ενδιαφέροντος. Επιπρόσθετα, σχεδιάζεται πρόταση αποκατάστασης των υφιστάμενων κτισμάτων του οικισμού προκειμένου να χρησιμοποιηθούν στη πλειοψηφία τους ως κατοικίες. Ακόμα, στο κατεστραμμένο τμήμα του οικισμού, όπου δημιουργείται πολεοδομική ασυνέχεια μεταξύ των συμπαγών οικιστικών νησίδων και της έπαυλης ντε Μετζο, προτείνεται ένταξη αγροτικών εργαστηρίων και νέων κατοικιών που παράλληλα αποκαθιστούν αυτή τη σύνδεση. Πιο συγκεκριμένα τα εργαστήρια έχουν συλλογικό χαρακτήρα και στεγάζουν χρήσεις επεξεργασίας και τυποποίησης βοτάνων. Σκοπός μας ήταν ο οικισμός να αποκτήσει ένα χρηστικό χώρο που θα κινητοποιήσει την από κοινού δράση και θα ένισχύσει την αγροτική ταυτότητα του οικισμού. Η συγκεκριμένη χρήση επιλέχθηκε λόγω της αυξημένης παραγωγής βοτάνων στο οροπέδιο τα τελευταία χρόνια από νέους παραγωγούς καθώς και της έλλειψης αντίστοιχων δομών στη περιοχή. Όσο για τις νέες κατοικίες σχεδιάζεται μια τυπολογία με βιοκλιματικά χαρακτηριστικά, η οποία μπορεί να επαναληφθεί σειριακά και με παραλλαγές στη μελλοντική επέκταση του οικισμού.Προκειμένου να επιτευχθεί η καλύτερη ένταξη των νέων κτιρίων στον ιστό του οικισμού συντάχθηκε λεξιλόγιο συνθετικών εργαλείων από μοτίβα, χωρικές σχέσεις ενδιάμεσων χώρων και αναλογίες που παρατηρουνται στο υφιστάμενο κτιριακό απόθεμα.